Paratyfus

Soms zit het mee en soms zit het tegen. Zoals ik al in mijn vorige berichtje meldde liep de conditie van mijn dieren terug. De ontdekte “mijt in de krop” was daarvoor niet de hoofddader. Enkele weken geleden had ik in korte tijd drie jonge duiven met een stijve poot. Dit samen met het feit dat ik veel te veel onbevruchte eieren had kon volgens mij maar een ding betekenen; Paratyfus. Ik ent ieder jaar tegen Paramyxo maar niet tegen Paratyfus. Je loopt als sierduivenfokker die aan shows meedoet en dieren uitwisselt met anderen natuurlijk altijd het risico dit op te lopen. In het verleden heb ik het ook een paar keer meegemaakt. De ziekte kan zich op verschillende manieren manifesteren. Over het algemeen krijgen de dieren diarree, loopt de conditie terug en geeft de bevruchting van de eieren problemen. Ook komt het vaak voor dat de jongen slecht opgroeien en kan het ontstekingen aan de gewrichten veroorzaken. Meestal is dat aan een van de vleugels.
In mijn geval was de mest wel normaal, maar had ik wel 30% onbevruchte eieren en stierf van de rest van de eieren ook nog eens 20% af. De jongen die eenmaal geboren waren groeiden wel normaal op. En nu bleken dus enkele jongen kreupel te worden. Vooral dat laatste is een vrij sterke aanwijzing voor Paratyfus.

Hoewel ik niet een voorstander van kuren ben, heb ik nu toch maar besloten het te doen. We zitten in het fokseizoen en ik wil nog wel graag een paar extra jongen fokken. Hier en daar rondgevraagd en uiteindelijk gekozen voor een nieuw middel, Methoxazole. Een kuur van een week door het drinkwater. Dit is kennelijk voor de duiven sterk spul want ze dronken maar een kwart van wat ze normaal drinken. Grappig om te zien hoe ze in de regen met de snavel over de zitstokken gaan om wat schoon water binnen te krijgen. Na die tijd even wat extra vitaminen om de darmflora weer op peil te krijgen en nu maar hopen dat we de problemen te boven zijn en nog een rondje jongen kunnen fokken. Hopelijk gaat de bevruchting nu beter en zijn de geslachtorganen niet onherstelbaar beschadigd. Ik heb er tot nu toe nog maar zo’n 30 jongen gefokt en dat is voor 12 koppels natuurlijk veel te weinig.

DSC01157

Jonge duiven zo te zien in prima conditie

Om dit verhaal toch niet helemaal in mineur te laten eindigen nog een paar foto’s van mijn jongen. Gisteravond alle dieren nog even in handen gehad en er zitten wel weer een paar leuke dieren tussen. De duivin op de foto hierboven in het midden krijgt een mooie gevulde kop. De jonge doffer hieronder heeft ook duidelijk geen last gehad van de ziekte. Hij toont het perfecte type en stand, dat betekent voor mij kort en breed met borstdiepte en met een mooie lange hals en benen.

OH Meeuw type

Type en stand staan bij mij voorop